Filtry a uregulowania prawne w UE – kilka rzeczy, które warto wiedzieć
Jeszcze do niedawna w UE brakowało jakichkolwiek uregulowań dotyczących filtrów przeciwsłonecznych. Zmieniło się to we wrześniu 2006 roku kiedy Komisja Europejska ogłosiła listę zaleceń, do których powinni zastosować się producenci kosmetyków zawierających filtry. Dwa główne powody, dla których zajęto się tą sprawą to:
- Świadomość, że konsumenci nie zawsze umiarkowanie korzystają ze słońca i często nie mają wystarczającej wiedzy odnośnie zasad ochrony przeciwsłonecznej a także niewłaściwie korzystają z produktów ochrony przeciwsłonecznej
- Różne oznaczenia wskaźników ochrony przed UV przez różnych producentów oraz to, że nie wszystkie produkty chronią zarówno przed UVB jak i przed UVA, brak ujednoliconych metod oznaczania skuteczności produktów
Aby ujednolicić oznaczenia i pomóc konsumentom w wybraniu odpowiednio dobranego do ich potrzeb produktu, Komisja Europejska wprowadziła konkretne ustalenia, definiując m.in. minimalne wartości SPF i UVA dla produktów przeciwsłonecznych, kategorie ochrony oraz sformułowania, które nie powinny znajdować się na opakowaniu, gdyż wprowadzają konsumentów w błąd.
Sformułowania, których producenci nie powinni używać ponieważ wprowadzają konsumenta w błąd i są niezgodne ze stanem faktycznym:
- 100 % ochrony przed promieniowaniem UV (takie jak "blokada przeciwsłoneczna" lub "całkowita ochrona");
- brak konieczności ponownego nanoszenia produktu niezależnie od okoliczności (takie jak "całodzienna ochrona").
Informacje i instrukcje, które producenci powinni podać na opakowaniach:
- "Nawet przy stosowaniu produktu ochrony przeciwsłonecznej niewskazane jest długotrwałe przebywanie na słońcu";
- "Chroń niemowlęta i dzieci przed bezpośrednim światłem słonecznym";
- "Nadmierne przebywanie na słońcu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia";
- "Produkt nanieść przed wyjściem na słońce";
- "Nanosić ponownie dla utrzymania ochrony, zwłaszcza po spoceniu się, pływaniu lub wycieraniu ręcznikiem"